Na een 'mislukt' avontuur in Nepal en een jaar reizen zijn we weer aangekomen in Kathmandu. Daar is alles op z'n plek gevallen, heeft Jaco een baan gevonden bij het Jazz Conservatorium en werkt Sjoerd voor de Blue Diamond Society. Wil je onze avonturen een beetje volgen bekijk dan zo af en toe onze site! En de site van onze vriendjes en vriendinnetjes die ook in Nepal wonen: www.poesnepal.punt.nl (Marloes) en www.globaldaughter.com (Erin). Check ook onze nieuwe site, www.poesieandthefags.punt.nl voor geluidsmateriaal van het in Nepal beroemde trio "Poesie & the Fags"!
- we nog maar twee weken in Nepal blijven en dan weer terug naar 'huis' gaan!
- we weer veel bezoek hebben vanuit Nederland. Allereerst Niels-Ingvar en Bastiaan, twee lieve vrienden die hier zomaar eventjes twee maanden verblijven! Ze organiseerden de vrijmarkt op Koninginnendag, zongen mee in het koor en maakten helicopter tripjes om zo snel mogelijk op de intensive care te zijn en overleefden daarmee acute uitdroging! Kortom veel spannende avonturen die je kunt lezen op hun blog: www.travelblog.org/Bloggers/Kathmandu/
- we een geweldige verrassing voor Maloes hadden. Surprise, surprise,Caar stond ineens voor haar neus, dat werd natuurlijk janken!
- Marloes is getrouwd met Sagun Shresta. Ze hebben elkaar het ja-woord gegeven in Patan museum. De 'cocktail wedding' was erg romantisch, compleet met witte jurk en taart!
- Marloes van haar schoonfamilie eigenlijk een rode jurk aan moest trekken. Marloes: "Een rode jurk is voor hoeren".....
- we op koninginnendag een spetterend optreden hebben verzorgd voor de Hollandse expat community. Het was wel even wennen dat die Hollanders nogal veeleisend zijn; "hebbie ook nog een liedje van Guus?"
- Marloes en Sjoerd haring eigenlijk heel erg vies vinden.
- Jaco constant achter de schaal met haring liep. Mmmm, heerlijk!
- Sjoerd verslaafd is aan 'kleding laten maken'. Dat gaat natuurlijk nooit in die koffers passen!
-Sjoerd en Jaco een bungy jump sprong van 160 meter hebben gemaakt!
- we heel veel zin hebben om weer naar Nederland te gaan. Zet de bitterballen, Goudse kaas, gerookte zalm, Almhof fruitkwark, bruin brood en rose maar klaar!
Thanks again for all the fun, cheap vodka, love we shared, crazy adventures and an everlasting friendship! To be honest it's sort of empty and quiet in Kathmandu without your inspiring presence!
We both wish you all the best with Global daughter and your new life in the States.
May your quotes be remembered forever! "Living the dream!" "Really Dai???"
Bericht van Moeders en Vaders
|
19 Maart 2009 | 08:59:08
Namaste!
Wat valt er te zeggen over een verblijf van bijna 4 weken in Nepal? Ik kan het ongeveer in 1 woord samenvatten; FANTASTISCH!
Als gewoonlijk ben ik de eerste van het aanwezig gezelschap die het bed uit is en beneden dan ook de enige die, onder het genot van een kopje koffie (en sigaretje..), vanaf mijn terrasje in Chitwan, een prachtige rode zon zie opkomen.
Een opsomming maken van hetgeen we gezien, gedaan en ervaren hebben zou een te lang schrijven worden: ik wil een paar hoogtepunten noemen die er voor mij persoonlijk uitsprongen;
-allereerst het weerzien na lange tijd van Sjoerd, Jaco en Marloes. Dit was uiteraard geweldig! (heb jullie toch wel een ` beetje` gemist de laatste twee jaar!).
-het Transgenderproject. Geweldig om te zien hoe succesvol dit project is. De, voor mij, ziekmakende momo`s die als lunch genuttigd worden is iets waar ik het niet over wil hebbenJ
-paragliding; ja, ja dat heb ik gedaan.. . op een hoogte van pakweg 2200 meter kreeg ik bijna een paniekaanval en heb mezelf heeeeel streng toe moeten spreken dat ik heeeel kalm was en dat ik aan het genieten was van een magnifiek uitzicht… Of ik het een tweede keer ga doen???:)
-De trekking van 5 dagen: hier kwam ik mezelf behoorlijk tegen; heb op mijn tandvlees gelopen! Mijn geliefde schoonzoon vond het nodig om mij op mijn meest slechte momenten te filmen! Hij schijnt een compilatie te willen maken van deze momenten, wat een schatje is het toch! Lieve Jaco, denk je aan de ` bliebjes`?
Voor mij is Nepal een grensverleggende ervaring geweest. Nu nog 1 dag genieten van zon, olifanten, krokodillen, vogels en junglegeluiden; morgen naar het stoffige , maar ook mooie kathmandu. Nog een afscheidsdinertje met Sjoerd en Jaco en vrijdagochtend verlaten we dit bijzondere land met al zijn `powercuts`, zijn armoe en zijn rijkdom aan natuurschoon, cultuur en zijn aardige inwoners!
Lieverds, we zien jullie over twee maandjes!
Dikke kus,
thea
Langer in Nepal
Het is nu 21 maart en we hadden al in Nederland moeten zijn, maar we hebben het vliegtuig gemist door een blokkade van studenten van de enige weg van Chitwan naar Kathmandu. Hierbij is een student door het leger dood geschoten
We hebben het overigens prima naar ons zin met de hele familie bij elkaar
We hebben een trekking van 5 dagen gedaan in het Annapura gebergte en onze grenzen verlegd, een weg terug is er niet, gewoon doorgaan, 5-6 uur lopen per dag.
Daarna in Pokhara een geweldige vlucht paragliding gedaan op ruim 2 km hoogte boven het meer. Tot slot naar Chitwan, naar het natuurreservaat, waar we op een olifant door de Jungle zijn getrokken, een kanotocht over de rivier met veel krokodillen en niet te vergeten “ olifantje wassen”
Het resultaat van de student strike...
Nu zitten we weer in Kathmandu
Wat een prachtig land is Nepal. Op 160 km afstand van elkaar het hooggebergte en de jungle en over het algemeen heel vriendelijke mensen.
Nepal is ook een problematisch land, er komt weinig van de grond door de politieke onrust en de powercuts. Voor ons westerlingen is er veel aan te merken over de wijze waarop dingen aangepakt worden, te weinig ambitie
Verslag Transgender Choir
|
15 Februari 2009 | 15:30:21
Inleiding
Na 2,5 maand zingen, repeteren, een hoop lol, een gezonde dosis stress, vele interviews, mooie momenten en een nog mooier concert ben ik trots een verslag van het Transgender Choir Project te kunnen presenteren. In dit verslag zal ik het verloop en de resultaten van dit uitdagende project uiteenzetten. Het verslag is enerzijds bedoeld voor de mensen achter het Trutfonds, die zoveel vertrouwen hebben gehad in het project dat zij het financieel hebben willen steunen, anderzijds voor alle mensen in Nederlanddie dit prachtige project hebben moeten missen. Op deze manier wil ik jullie laten zien wat Jaco, mijn partner, en ik tijdens ons avontuur in Nepal hebben gedaan en hoop ik jullie enthousiast te maken voor andere culturele projecten die Jaco en ik van plan zijn op te gaan zetten vanuit onze stichting die spoedig opgericht zal worden.
Vanwege de onverwacht grote omvang die het project gedurende het verloop aan heeft genomen is de hulp van een aantal mensen noodzakelijk geweest. Zonder hun support, maar vooral zonder hun praktische hulp zou het project nooit zo succesvol zijn geweest. Allereerst Marloes Oudeman, mijn lieve vriendin die heeft geholpen bij alle dingen die ik niet uit handen durfde te geven. Van het ontwerpen van uitnodigingen tot het kopieren van alle cd’s, alles nam ze graag over! Sunil Babu Pant, de directeur van de Blue Diamond Society verdient ook een pluim. Hij heeft er met zijn gigantische netwerk voor gezorgd dat het koor een grote hoeveelheid publiciteit heeft gekregen. Pradeep Khadka is de man geweest die bij de zaken heeft geholpen die toch echt door een Nepalees geregeld moeten worden: het regelen van een locatie, onderhandelen met leveranciers, het huren van busjes en ga zo maar door. De dank die uitgaat naar Jaco behoeft nauwelijks verdere uitleg. De gehele artistieke leiding was in handen van deze idealistische muzikant! Last but certainly not least wil ik Ankie Warmerdam, mijn tante, bedanken voor alles. Met haar ervaring en vooral haar tomeloze energie is ze van begin tot eind een van de sleutelpersonen van dit project geweest. Met haar fiets reed ze door de stoffige en drukke straten van Kathmandu om momo’s (een Tibetaanse lekkernij) voor iedereen te halen, flyers te drukken, het concert te regelen etc. En bovendien heeft ze de gehele financiele administratie op zich genomen. Wat een tante!!
Nepal en Transgenders
Nepal is een van de armste landen in de wereld en bovendien politiek zeer instabiel. De monarchie is vorig jaar opgeheven en heeft plaatsgemaakt voor een republiek waarbij de Maoïsten de macht hebben weten te grijpen. Het land gaat door vele veranderingen in een korte tijd. Hoewel de communistische Maoïsten proberen de schrijnende sociale en economische ongelijkheid aan te pakken, heeft het land te kampen met corruptie, traditionele waarden die de ongelijkheid legitimeren (het welbekende kaste systeem) etc. Hierdoor worden nieuwe wetten nog nauwelijks geïmplementeerd en lijkt het land zich in een staat van chaos te bevinden. De grote vertegenwoordiging van de vredesmacht van de Verenigde Naties is hiervan een duidelijke weerspiegeling.
In een land geteisterd door armoede en discriminatie staat een groep duidelijk onderaan de ladder: de transgenders. Met de term transgender wordt iets anders bedoeld dan in het Westen. Terwijl transgender een vrij nieuw begrip is, kennen Nepalese Meti’s (de Nepalese term voor transgender) een lange geschiedenis. In het Hindoeïsme (de religie die de meeste Nepalezen aanhangen) wordt transgenderism ook ter sprake gebracht. De gemiddelde Nepalees weet hierom van het bestaan van de meti’s af. Traditioneel gezien treden meti’s op bij religieuze ceremonieën en bruiloften. Tegenwoordig kunnen meti’s hier hun geld niet meer mee verdienen. Aangezien het hebben van een “normale” baan voor hen vrijwel onmogelijk is, werken de meeste van hen in de seks industrie. Vanwege het feit dat prostitutie illegaal is in Nepal, zijn ze vaak het slachtoffer van verkrachting en mishandeling, zowel door klanten als de politie. Ook lopen ze een groot risico om HIV en andere SOA op te lopen.
De “Blue Diamond Society” is een organisatie in Nepaldie vele successen heeft geboekt op het gebied van LGBTI (Lesbians, Gays, Bisexuals, Transgenders, Intersexuals) rechten. Zij bieden een groot aantal zaken aan aan LGBTI’s in Nepal, waaronder juridische hulp, medische voorzieningen en voorlichting. Hiernaast lobbyen zij binnen de Nepalese en internationale politiek om discriminerende wetten te verwerpen en strijden zij voor sociale acceptatie van LGBTI’s. Sunil Babu Pant, de “vader” van deze Non Governmental Organization, heeft op deze wijze gigantische vooruitgang weten te boeken wat betreft de wettelijke rechten van deze kwetsbare groep. Hij heeft deze groep een gezicht en een platform gegeven. Ondanks het feit dat het leven van transgenders over het algemeen gekenmerkt wordt door afwijzing, verstoting en discriminatie zijn zij tegenwoordig in een zekere mate georganiseerd.
“Transgender Choir”
Na een aantal maanden in Nepalgewoond te hebben werd mij duidelijk dat er weinig tot geen culturele projecten werden georganiseerd voor de LGBTI community in Nepal. In oktober 2008 kreeg ik het idee een cultureel project voor hen op te zetten: een “Transgender Choir”!
Het doel was om met rond de 20 transgenders een zangkoor te vormen. Dit koor zou elke week, 8 weken lang repeteren om uiteindelijk minstens 1 concert te kunnen geven en een cd op te nemen. Een term die hierbij een grote rol speelde is community art: door middel van gezamenlijke kunstzinnige expressie trachtte ik de transgender gemeenschap te versterken (empowering of a marginalized community zoals dat met een dure uitdrukking heet), eenheid te creëren en uiteraard voor een hoop lol te zorgen. Het doel stopte echter niet bij het koor, het concert en de cd: aangezien er nog nooit iets dergelijks was neergezet in Nepalmeende ik dat er een grote hoeveelheid persaandacht gegenereerd zou kunnen worden. Dit kande transgenders en hun kwaliteiten meer zichtbaarheid bieden en wellicht voor een grotere mate van sociale acceptatie zorgen.
Verloop van het project
Ankie Warmerdam zag een uitdaging in een sociaal maatschappelijk cultureel project aan de andere kant van de wereld dat ze besloot te helpen bij de uitvoering. Eenmaal gewend aan de smerige straten, het gebrek aan elektriciteit, maar de prachtige ijstoppen van de Himalaya, is Ankie met Jaco en mij aan de slag gegaan.
Tippelzone
De eerste stap was het bereiken van de doelgroep. Achter mijn computer was het makkelijker te stellen dat we rond de 20 transgenders voor dit koor enthousiast zouden weten te maken dan in de praktijk. Want waar vind je 20 transgenders? Er zat niets anders op dan de tippelzone van Kathmandu op te gaan. Dus na een heerlijk Japans diner in een restaurant niet al te ver van de tippelzone vandaan hebben we ze met een stapel flyers een bezoek gebracht. Met handen en voeten en gebrekkig Nepalees hebben we geprobeerd ons project duidelijk te maken. Op dat moment was het lastig te bepalen wat deze schaars geklede “dames” van ons druktemakers vonden. We zouden zien!
De repetities
Onze verwachtingen van de eerste repetitie lagen niet al te hoog. Onze nuchtere instelling was: “al komen er 5 mensen en we hebben een leuke middag, dan mogen we al tevreden zijn”. Maar niets van zulks! Deze zondag kwamen er al 15 mensen opdagen bij de ruimte boven het kantoor van de Blue Diamond Society, waar de repetities gehouden werden. Stuk voor stuk onzettend gemotiveerd en geconcentreerd. Het werd een gezellige en nuttige middag met zang, dans, snacks en fris. Alle participanten garandeerden hun aanwezigheid voor de volgende week. Dat hebben Jaco en ik echter vaker gehoord hier in Nepal…
Jaco en ik bleken afschuwelijke sceptici te zijn. Elke week kwamen er meer mensen opdagen die door vrienden attent waren gemaakt op het koor. Na 3 repetities was het gelukt een vaste kern van 20 mensen te verzamelen die elke week netjes op tijd op kwamen dagen (een wonder in dit land!) en 2 uur lang vol overgave de lijntjes zongen die Jaco hen aanleerde. Voor Jaco was het aanvankelijk lastig in te schatten in hoeverre ze de muziek op zouden kunnen pakken, aangezien traditioneel Nepalese muziek weinig raakvlakken heeft met de Westerse muziek. Dit bleek mee te vallen, al besloot Jaco toch in te gaan op de verzoeken van de leden van het koor om ook Nepalese nummers en nummers uit Indiase Bollywood films te zingen. Het koor had nog een naam nodig. We lieten iedereen brainstormen over een potentiele naam. Na flinke discussies kreeg de naam Trans Saragama de meeste stemmen. Saragama is de Zuid Aziatische music scale, het betekent zoiets als do-re-mi, een zeer geschikte naam voor dit bijzondere koor!
Vanwege het sociale en emancipatoire karakter van het project waren veel betrokkenen bereid hun diensten en/of produkten goedkoper of gratis aan te bieden. Zo hoefden we dankzij het Kathmandu Jazz Conservatory niets te betalen voor het gebruik van de muziekinstrumenten, kregen we de repetitieruimte gratis en kregen we een fixe korting op de huur van de geluidsstudio.
De cd-recording
De eerste repetitie hadden we de koorleden al lekker zitten maken met het vooruitzicht op een opname in de geluidsstudio waar vele grote Nepalese bands hun cd’s hebben opgenomen: de KatJazz Studio. Het probleem dat de studio aan de andere kant van de stad is en de transgenders dit nooit zouden vinden werd door Pradeep, onze Nepalese vriend en een werknemer van de Blue Diamond Society, opgelost. Hij regelde een bus met chauffeur die hen heen en terug zou brengen. Het was geweldig om ze allemaal in een studio vol zenuwen te zien staan. Door hun sociaal maatschappelijke status komen ze normaal gesproken nooit in dit soort situaties, waardoor de waardering van hun kant ontzettend groot was. Na 3 uur vol concentratie stonden de 4 nummers erop! Nu was het aan ons om in een rap tempo de cd af te mixen, kopietjes te maken, een cover te ontwerpen en ga zo maar door.
Het concert
We waren steeds van plan geweest het concert in de repetitieruimte te houden. Doordat Sunil en andere mensen die werkzaam zijn bij de Blue Diamond Society zagen dat het project zo goed liep, waren ze bereid om een mooiere locatie af te huren. Dit werd DechenlingGarden, een prachtige tuin in Thamel, de toeristenwijk van Kathmandu. Na de grootte van de tuin gezien te hebben concludeerden we dat we toch echt een goed geluidssysteem nodig zouden moeten hebben om de optredens tot hun recht te laten komen. Gelukkig was de Blue Diamond Society bereid ook dit te verzorgen.
Ons ideaal was om het concert van het Transgender koor enigszins te mainstreamen. Er zijn al vele programma’s die enkel en alleen door de LGBTI community zelf bezocht worden. Wij wilden een brug proberen te slaan tussen deze gemeenschap en anderen die in principe weinig met deze groep hebben. Mede hierom vroegen we Adrian Pradhan, een Nepalese rockster en een goede vriend van ons, om in het voorprogramma te staan van het koor. Zoals wij verwachtten werd hij in eerste instantie zenuwachtig van het idee op te treden op een dergelijk evenement waar ook pers aanwezig zou zijn. Gelukkig wisten we hem te overtuigen van het belang van het evenement en zijn aanwezigheid dat hij zijn medewerking toezegde. Een optreden van onze eigen band “Poesie & the Fags” kon uiteraard ook niet uitblijven. Met deze drie optredens in het vooruitzicht konden we de bezoekers een leuk programma garanderen.
De dag zelf liep meer dan voorspoedig. Ankie nam de leiding in Dechenling Garden, terwijl Jaco en ik de transgenders verzamelden, de lunch regelden en de laatste muzikale puntjes op de i zetten. De koorleden werden met de minuut meer gespannen, ook doordat de opkomst erg hoog bleek te zijn, meer dan 100 mensen waren gekomen. 25 minuten na de afgesproken tijd besloten we te beginnen (Nepali time!). Het gevarieerde publiek (van de Ambassadeur van Noorwegen en vrienden van de koorleden tot correspondenten van Thai Indian News en BBC World) genoten van de optredens en gaven achteraf aan verbaasd te zijn dat zoiets in Nepal neergezet kon worden. Sunil Pant (de voorzitter van de Blue Diamond Society) sprak over een prachtige situatie van East meets West: een culturele muzikale uitwisseling bij uitstek. Het grootste compliment kwam van een groep ontwikkelingswerkers die hier werken met gemarginaliseerde minderheden (waar transgenders onder vallen): “Dit is nu het schoolvoorbeeld van empowerment!
De bloemen werden uitgedeeld, de cd gepresenteerd en na meerdere koppen Nepalese melkthee gingen de koorleden en de gasten voldaan en trots naar huis. Ankie, Jaco en ik rondden de laatste interviews af en trokken thuis een heerlijke fles wijn open. Wat een success!!
De Pers
Door het eerder genoemde uitgebreide netwerk van Sunil en de Blue Diamond Society is het gelukt een hoop nationale en zelfs internationale persaandacht te genereren. Het populaire jongerenblad “Page 6” besloot een pagina aan dit project te wijden en zelfs Thai Indian News en BBC World hielden interviews voor de radio en/of de website! Wij waren ons niet bewust van de invloed van het internet. Doordat deze gerespecteerde media een stuk publiceerden werd dit door vele websites overgenomen. Op deze manier kwam het nieuws over het transgender koor op tientallen websites en bij honderdduizenden mensen terecht. Hieronder een paar berichten over het koor:
Nepalese choir with a difference
By Charles Haviland BBC News, Kathmandu
Choir members say they want to have fun
A concert has just taken place by a Nepalese transgender choir - something possibly unique in South Asia.
The choral group, called 'Trans-saragama', was founded by two Dutch men with Nepalese members.
It put on its first performance after several months of rehearsal in the capital, Kathmandu.
A few choir members are lesbians. Most are what are known as transgendered - born male but dressing or taking hormones to make themselves feminine.
Like 21-year-old Swastika.
"I like the choir because in this choir we can scream and we can sing and we can dance so whatever we want we can do. And all this can happen at the choir only," Swastika told the BBC.
Language problems
When the BBC visited the choir, more than 20 young Nepalis, all dressed in black, were gyrating and singing in a garden.
On the right of the semi-circle, the low voices; on the left, the high ones.
The choir was dreamt up by two young Dutch men, married to each other under Dutch law, who were doing community and musical work in Nepal.
Transgendered people have a high profile in Nepal thanks to the Blue Diamond Society, a non-governmental organisation.
At first the founders tried American songs - like California Dreaming.
But, says pianist Jaco van den Dool, Western songs posed language problems, so there was a shift.
"I changed my point of view a little bit on it, to start with Bollywood or with Nepali songs. Because they know the songs and it's great for them because they can relate to it and it's their culture.
"So for example the Om Shanti Om song, everybody knows."
As they continue their regular sessions, the organisers and members say the choir has one principle goal: to have great fun.
From: BBC world news
First transgender choir strikes gay rights chord in
Nepal
Thai Indian News.
February 3rd, 2009
-
ICT by IANS
Kathmandu, Feb 3 (IANS) Bhakti Shah faces an uphill struggle to get her job back a year after Nepal’s army sacked the physical training instructor for being involved in a lesbian relationship with a trainee.”I have filed a case in the Supreme Court,” says the 24-year-old, who looks like a teenaged boy with her close-cropped hair and wiry frame.
“But the hearing can’t start until the army has completed its procedure and the army is deliberately prolonging it.”
Shah’s partner, who too was sacked by the army, has been disowned by her family for refusing to end her relationship. She now faces a harrowing time in college.
“I am studying management,” says the 23-year-old, who does not want to be named. “But I can’t attend class because the other students mock at me.”
Suman Tamang, 26, who comes from
Nepal
’s tea garden district of Jhapa in the east, has a similar story.
Rejected by her family after she decided to begin a same-sex relationship, Tamang now works as a peer counsellor at Blue Diamond Society (BDS) in
Kathmandu
,
Nepal
’s pioneer gay rights organisation.
“Sundays used to be the worst days for me,” Tamang confesses. “With the office being closed and nowhere to go, I used to have dark thoughts about how my family and friends treated me and I would become depressed.
“But now, I have begun looking forward to Sundays. They have become fun days.”
For nearly two dozen gays, lesbians and transgenders like Tamang and Shah, Sundays now have a new purpose, thanks to the first transgender choir that made its debut with a concert at a hotel in Thamel, the capital’s tourist hub, Sunday.
The choir is the brain child of a Dutch gay couple, Sjoerd Warmerdam, 21, and Jaco Van Dendool, 29, who first visited
Nepal
in February 2008, came in contact with BDS and decided to stay on.
Joined by a third tourist, 28-year-old Marloes Oudeman, the three set up a band, Poesie and the Fags, and began to play gigs in Thamel’s hotels.
“We saw how gays are treated in
Nepal
,” says Sjoerd. “They are thrown out by their families and no employer would give them a job. We saw the interest they have in music and dancing and we thought of forming a gay band.
“It is meant to get together and have some fun afternoons.”
The transgender choir has also brought out its first CD.
“It’s not a commercial venture,” Sjoerd explains. “It’s more to create awareness about transgenders - that they have the same human rights as any others.”
Sjoerd’s aunt Ankie Warmerdam, a 63-year-old retired health educator, sponsored the first concert, from the roses presented to the members to the black T-shirts with a pink sun worn as the choir uniform.
“I am a bisexual,” Warmerdam says. “About 35 years ago, I faced a lot of problems in my own country. But now things have changed. My nephew didn’t have to go through my difficulties.”
She calls the transgender choir a community art.
“It’s meant to bring people together,” she says. “The members of the choir get food for self-esteem.”
Toekomst van het Transgender choir
Het opzetten en leidenvan het transgender choir is waarschijnlijk het leukste en meest uitdagend van alle dingen die Jaco en ik hier in Nepalhebben gedaan. Onze terugvlucht naar Nederland is inmiddels geboekt (1 juni staan we op Schiphol), maar tot die tijd willen wij en vooral de koorleden graag doorgaan met het project. Waarschijnlijk komt er binnenkort een aantal gelegenheden waar we optreden kunnen verzorgen met het koor, dus we hebben iets om naartoe te werken.
Financieel zitten we enigszins in de penarie. We gingen ervan uit dat de Blue Diamond Society de financiele verantwoordelijkheid van ons over zou nemen, maar dit blijkt niet het geval te zijn. Een grote organisatie als deze zit vast in protocollen en “potjes begroting”. Hiermee bedoel ik het fenomeen dat er in principe wel geld is, maar dit niet aan andere dingen besteed mag worden aan zaken waarvoor het in eerste instantie niet begroot is. Begrijpelijk, aangezien ze afhankelijk zijn van donors voor hun inkomsten, maar ook jammer om te zien dat zo’n organisatie niet de flexibiliteit heeft om kansen met beide handen aan te grijpen. We hebben zelf wel de inzet, maar niet de financiele capaciteiten. Daarom hopen we dat lieve familie en vrienden het koor kunnen helpen. We willen jullie vragen of jullie iets kunnen missen voor dit bijzonder bonte gezelschap. Dit geld zal besteed worden aan vervoerskosten (we gaan elke week met een digitale piano naar de repetitieruimte), momo’s en dat soort zaken. Zie het ontvangen van dit verslag absoluut niet als verplichting. Degenen die een bijdrage kunnen en willen leveren kunnen dit doen via mijn rekening:
Na 2 maanden oefenen was het dan eindelijk zover, de uitvoering van het Nepalese 'Transgender Choir'. In een afgeladen Denchling Garden in Kathmandu hebben 21 koorleden 4 nummers uitgevoerd. Na het concert werd de cd gepresenteerd met een niet te stuiten enthousiasme van Ankie. Het geheel was een groot sucses en zou zeer waarschijnlijk zonder haar niet gelukt zijn. Ankie, heel erg bedankt voor alles. We zullen je missen!
Cd presentatie voor de pers
Transgenders in actie!
Trots op ons geweldige koor!
Nepalese choir with a difference
By Charles Haviland BBC News, Kathmandu
Choir members say they want to have fun
A concert has just taken place by a Nepalese transgender choir - something possibly unique in South Asia.
The choral group, called 'Trans-saragama', was founded by two Dutch men with Nepalese members.
It put on its first performance after several months of rehearsal in the capital, Kathmandu.
A few choir members are lesbians. Most are what are known as transgendered - born male but dressing or taking hormones to make themselves feminine.
Like 21-year-old Swastika.
"I like the choir because in this choir we can scream and we can sing and we can dance so whatever we want we can do. And all this can happen at the choir only," Swastika told the BBC.
Language problems
When the BBC visited the choir, more than 20 young Nepalis, all dressed in black, were gyrating and singing in a garden.
On the right of the semi-circle, the low voices; on the left, the high ones.
The choir was dreamt up by two young Dutch men, married to each other under Dutch law, who were doing community and musical work in Nepal.
Transgendered people have a high profile in Nepal thanks to the Blue Diamond Society, a non-governmental organisation.
At first the founders tried American songs - like California Dreaming.
But, says pianist Jaco van den Dool, Western songs posed language problems, so there was a shift.
"I changed my point of view a little bit on it, to start with Bollywood or with Nepali songs. Because they know the songs and it's great for them because they can relate to it and it's their culture.
"So for example the Om Shanti Om song, everybody knows."
As they continue their regular sessions, the organisers and members say the choir has one principle goal: to have great fun.
Verslag vergadering TG-Choir
|
22 Januari 2009 | 08:39:23
Repeteren bij BDS
Verslag 4 januari 2009 Transgender koor
Aanw: Jaco, Sjoerd (Stu) en Ankie
Jaco is verantwoordelijk voor de contacten met KJC /studio en muzikaal artistiek voor liedjes/muziek koor
Sjoerd is de schrijver, penningmeester, regelnicht, koorlid
Ankie is regeltante, boekhoudster, stagebegeleidster, koorlid en hutspot expert
Tot nu toe 4 repetities gehad, gaat goed, er is nu een vaste kern van zo'n 10-12 mensen, we gaan 4 liedjes doen en hebben er helemaal zin in en de koorleden ook!! We hebben namen en contactgegevens van 21 mensen. De kosten lopen conform de verwachtingen, hier en daar meevallers (geen huur keyboard, goedkoop gebruik van de studio, gratis repeteer ruimte...), dus we kunnen een mooi eindfeest (zondag 1 februari) bouwen, waar Nepal van zal zinderen.
Planning:
11 januari: 5e repetitie
18 januari: 6e repetitie
25 januari: studio KJC opname CD van 14.30-17.00 uur
1 februari : Presentatie CD/spetterend slotfeest van 14.00-....uur
Actielijst voor 25 januari:
Koorleden scheiden van de school, geen gezwerf in de school, instrueren do's en dont's in de studio.
Jaco: Contact Sargun over opname in de studio, is een week genoeg voor montage, kopieren 50 cd's, contact school over komst TGC en cd opname
Ankie: Contact Pradeep over ontwerp CD hoes (foto koor, logo's de Trut en koor, e.d.), microbusjes lesbo's voor vervoer BDS naar studio en terug
Allen: Op dakterras school tafels/stoelen voor hapje/drankje, Jaco en Sjoerd staan bij de school, Ankie haalt de club om 14.00 uur op bij BDS om naar studio te gaan.
Programma/actielijst 1 februari:
Korte inleiding door Sunil
Zingen PATF
Zingen Adrian
Pauze hapje/drankje
Zingen TGC
Presentatie CD
Sjoerd: Ceremoniemeester, contact Sunil over inleiding, checkt bij hem of BDS een programma heeft op onze tijden, maakt persbericht, flyertje voor koorleden e.a. bekenden (geen grote verspreiding het moet een beetje intiem blijven)
Ankie: Manus van alles, contact Pradeep over perscontacten en bobo's om uit te nodigen
Jaco: presenteert CD met iemand van het koor, vraagt Adrian om te komen,
Allen: Versieren ruimte BDS met slingers. foto's, bloemen etc. (afhankelijk van het geld wat we nog hebben)
Ankie's zielenroerselen
|
19 Januari 2009 | 05:33:49
Ja dames en heren, weer een stukje van Ankie:
Dag lieverds,
Het wordt hier zomer, lekker warm, de nachten niet meer zo koud en ik ben hier lekker bruin aan het worden. Dat kleurtje is hier minder populair, hoe witter, des te beter.
Vanmiddag hadden we de generale repetitie van het transgenderkoor, ging goed en hartverscheurend lief zijn ze en wij ook natuurlijk. 25 januari gaan we een cd opnemen in de studio en 1 februari een concert van het koor. Ja het gaat allemaal beter dan we dachten, soms even wennen aan de Nepali style. Wij willen doorgaan met het koor, dus even met elkaar evalueren, wat vonden jullie ervan, willen jullie ermee doorgaan, heb je ideeen??? Nou afgezien van een taal dingetje, is er ook een groot cultureel ding. Ze zijn hier niet gewend aan vragen, nadenken over hoe en of je iets wil, het is hier een beetje "drilcultuur" , daar kwam dus niet veel uit. We hebben maar besloten op basis van de trouwe opkomst, de vrolijke enthousiaste bekkies, etc. gewoon maar te zeggen dat we doorgaan, hoe we dat financieel gaan doen, zien we wel. Natuurlijk zou het het beste zijn als BDS (de Nepalese belangen organisatie van homo, transgender, bi etc) het gaat betalen, dat implementeert lekkerder, maar of dat snel kan????? Dus als jullie t.z.t een "bedelbrief" krijgen, trek dan maar vast je portemonnaie.
De powercut is ineens (na tal van bandha's) afgenomen van 16 uur naar 10 uur per dag. We snappen er niks van. is er nu ineens wel electriciteit, wat is dit voor een klote regering?/ Maar waarom vragen zijn hiet not done en we filosoferen er wat op los, maar weten het antwoord niet.
De politiek is hier ook moeilijk te volgen, Engels, moeilijke achternamen, eindeloze commisies die nergens over lijken te gaan....
Ik ga over 2 weken naar huis en wil dat ook graag, wordt de zooi (vies, druk, getoeter, powercut, niks gaat volgens afspraak, hondengeblaf, bedelaars...) ook een beetje zat, maar zal het natuurlijk ook weer gaan missen.
Het is toch wel een mooi land, lieve mensen en er kan hier eigenlijk ook wel veel.
Afscheidsbrief Pa en Tom
|
05 Januari 2009 | 07:38:40
Te gast bij Nepalezen.
Op 18 december hadden we afscheid genomen van Wil en de meiden. Na een lange vliegreis kwamen we aan in
Nepal
. Wat ontzettend geweldig om die jongens weer te zien, heerlijk emotioneel.
Heavy conversation...
Het bezoek hier is net een droom geweest. Ik was te gast en was blij met alles wat we aangeboden werd. De eerste rit in een busje vanaf het vliegveld naar het huis van Jaac en Sjoerd was de eerste verrassing. Totaal donker op straat, een busje waar ik nog niet mee naar ‘t stort zou durven, al het verkeer links of door elkaar, een wilde rit. Een huisje wat zo veel gastvrijheid uitstraalde, overal was over nagedacht.
Transgender choir....
Welkom straalde alles en iedereen uit. Het was een warm bad en zo is het ook gebleven tot de laatste dag. We hebben veel van het leven van de jongens mogen meemaken. Een prachtige dag op het conservatorium. Ontroerend hoe Jaco omging met zijn Nepalkinderen.
Het kerstconcert bij de Noorse Ambassadeur, een hoogtepunt voor het Vocal Trio. De busreizen naar Nagarkot, Chitwan, Pokhara en door
Kathmandu
… woorden te kort.
En kotsen maar.....
Olifanten, neushoorns,
bergen
van 8000m, paraglyden, eten en te gast zijn bij locals en transgenders. Jongens, woorden schieten mij te kort om uit te drukken hoe het was om gast te zijn in
Nepal
.
Voor mij vat het schilderij dit alles samen, wat we uitkozen in Thamel. Ik wens jullie samen met Ankie en Marloes Gods zegen toe in de komende periode.
Bedankt voor alles, vooral voor alle liedjes en de onuitputtelijke vorm van gastvrijheid.
Pa Eef. Ik hou van jullie.
Op de thee bij onze huisbaas...
Kerstvakantie Nepal.
Dan zit je opeens weer thuis, na te denken over de bizarre reis die we hebben gemaakt. Echt te gast in Nepal bij Jaco, Sjoerd, Marloes en Ankie. De enige echte Poesie and the Fags, alleen voor nette optredens ook wel the Dutch Vocal Trio genoemd. Van de Ambassade van Noorwegen tot het restaurant om de hoek, ze zijn overal te vinden. Wij ook, want we hebben alles meegemaakt. Bravooo! Drummer boooy!!
Kathmandu is een gave plek, maar wel met een rose bril op en een stofkapje. Want ze maken er wel een zootje van. Uitgaan tot 23.00 uur anders wordt je eruit gekickt door de politie met stokken. Ik was vaak dan al weer in dromenland vanwege alle indrukken, maar t blijft raar. Wat wel echt heel leuk is, ze doen niet zo moeilijk. Gewoon lekker op n olifant door de jungle heen hobbelen op zoek naar neushoorns of in een boomstam langs de krokodillen varen. Het blijven wilde dieren, maar zo zie je ze wel echt!
Door Marloes d’r wall of Nepal Faces ben ik geïnspireerd aan t fotograferen gegaan. Dat heeft mooie plaatjes opgeleverd. Wat n divers volk. En allemaal vriendelijk. Behalve dan enkele zakenmensen en domme niet rekenvaardige taxichauffeurs. Vooral de kennismaking met de trangenders in een koor en tijdens ’n festival was erg bijzonder. Vooral Pa met “Paul de Nepaleeuw” zal ik niet vergeten.
Jaac en Sjoerd, ik heb echt enorm genoten en zal t komende jaar in praktijk brengen wat ik tijdens het reizen in 2008 heb geleerd. “Manjana” en “Kee Garne”. (Vrij vertaald) “Makkie an, voetje op.” Ik kijk uit naar jullie terugkomst!!
ik ben er nu bijna 2 weken en heb het onwijs naar m'n zin, het was heel erg leuk om snaak en sjoerd weer te zien. we heben al heel veel gedaan, een paar keer naar het optreden van poesie and the fags. lekker uit eten en in de stad rondlopen. een paar dagen geleden naar chitwan geweest in het zuiden van nepal, lekker olifantje rijden in de jungle. en de volgende dag met een hobbel bus naar pokhara gereden, daar zijn we wezen paragliden. dat was echt heel gaaf, de eerste 10 minuten zijn het leukst daarna word je heel erg misselijk. maar dat was een hele toffe ervaring, het is vandaag oudjaarsdag en dat word natuurlijk flink feesten. zondagavond vertrekken we weer naar het koude holland. het was en is heel gaaf en ik ga lekker genieten van de laatste dagen.
Jippie de pippie! Alles gaat echt lekker hier. Laten we het eens eventjes op een rijtje zetten:
Ankie die is goed op haar plek hier. Ze is heerlijk aan het rommelen. Ze kan na al het gedoe met haar nieuwe schouder eindelijk weer lezen. Ze spendeert menig uur op ons balkon of in haar mooi ingerichte kamertje om de hoek met een mooi boek. Verder maakt ze ook regelmatig hutspot voor ons, mmmmm!!!
Eindelijk aan de rose!
Maar haar voornaamste bezigheden zijn de dingen die het beste lopen. Allereerst "Poesie & the Fags": we gaan als een tiet! Ankie gaat als onze manager alle grote hotels en restaurants af om ons te verkopen. Met groot succes. Kerstavond hebben we een geweldige gig binnen en op oudjeaarsavond van 20.00 tot 22.00. Hebben we daarna mooi tijd om er nog eentje te doen. En daar waar we niet direct op kunnen treden kunnen we wellicht in 2009 nog iets doen. Het contact is in elk geval gelegd.
Het Stevie Wonder Project loopt ook goed. Gister een heel erg leuk optreden gehad in wellicht de mooiste bar van Nepal: Tamas. Leuke sfeer, het ging goed. We voelen ons al echte sterren hier.
Stevie Wonder project...
En.... ik krijg net een mail van de Trut, de organisatie waar ik mijn subsidie voorstel heb ingediend. En ik krijg subsidie om het Transgender koor op te richten!! De eerste repetitie was al een succes. Er waren ongeveer 15 mensen die lekker aan het snacken, drinken en zingen waren. Ze vonden het hartstikke leuk dneken we. Maar nu is er dus geld om een cd op te nemen, shirts te laten drukken, Jaco een klein beetje te betalen, een concert te geven en ga zo maar door! Helemaal stoer dat mijn eerste subsidie aanvraag gehonoreerd is. Dat er maar velen mogen volgen!
Verder komen de Dolen spoedig. Hebben we zin in, allebei hebben we 1,5 week vrijgenomen. Zo kunnen ze wat van het land zien, maar ook wat van de dingen die we hier aan het doen zijn. Kom maar snel deze kant op jongens!!!
Ohja, ik ben nu allerlei software applicaties aan het vertalen op mijn werk. Beetje saai, maar het betaalt de rekeningen. Ik moet weer even door...
